دوست گرامی آقای
رضا بردستانی فرموده اند:
« من احساس خیس علف را می شناسمکمک کن که تنها نمیرم اگر ساکتم یا که خاموش و زخمیبدان دوست دارمبرای همیشهکنار تویازیر باران بمیرمکمک ولی پاک و آرامکمک کن ولیزیر باران بمیرم..... »و من در پاسخ به ایشان با تاکید بر اینکه باران برای مردن نیست که بخواهیم زیر آن بمیریم ! گفته ام :
من احساس خیس عطش را می شناسمکمک کن که تنها نمانماگر ساکت و گوشه گیرمبدان دوست دارمبه همراهی جمله یارانو در زیر بارانترانه بخوانمنشاطی بیابمو دشت سکوت و کویر عطش رابه فریاد خود و با جام باران همی سیراب سازم
+
نوشته شده در دوشنبه 16 اردیبهشت1387   توسط محمد امامی
|